Bir raf kitapla başladık, kök saldık.

Hafta sonu kitap taşıyan öğretmenlerden beş şubeli bir ağa

Her şey bir hafta sonu, bir minibüsün bagajına sığdırılan yüz yirmi kitapla başladı. Kırsaldaki bir ilkokulun boş rafları, birkaç öğretmenin aklından hiç çıkmadı; bir sonraki hafta yine gittiler, yanlarında bu kez boya ve fırça vardı.

Zamanla raflar kitaplıklara, kitaplıklar okuma atölyelerine dönüştü. Okul bahçelerine dikilen fidanlar, öğrencilerle birlikte büyüyen bir bakım geleneği yarattı. Bugün beş şubede yüzlerce üye ve gönüllüyle aynı soruyu soruyoruz: Bir çocuğun okulda geçen gününü nasıl biraz daha güzel yaparız?

Büyüdükçe bir şeyi de öğrendik: Gönüllülüğün sürmesi için düzen gerekir. Aidatından evrakına, karar defterinden genel kuruluna kadar tüm işlerimizi şeffaf ve izlenebilir biçimde tek bir yönetim sisteminde tutuyoruz.